เวทนาขันธ์

พระไตรปิฏก ฉบับสยามรับ เล่มที่ ๓๕

             แสดงความหมายของ ภายใน และ ภายนอก  เนื่องจากผู้เขียนเองเคยมีความเข้าใจผิด จึงปฏิบัติผิด เนื่องจากการตีความ ภายใน หรือ ในภายใน  ว่าเป็นการส่งจิตหรือสติไปภายในกายตน  หรือสติจดจ่อไปในเวทนาตน  หรือจิตตน  จนเป็นไปในลักษณะแช่นิ่ง หรืออยู่ภายใน หรือก็คืออาการจิตส่งในอันให้โทษนั่นเอง  ความหมายที่ถูกต้อง จึงเพียงมีความหมายว่า ของตัวตนเอง เท่านั้น

.............[๑๐] เวทนาภายใน เป็นไฉน

             เวทนาใด ของสัตว์นั้นๆเองซึ่งมีในตน เฉพาะตน เกิดในตน เฉพาะบุคคล  อันกรรมที่สัมปยุตด้วยตัณหาทิฐิยึดครอง ได้แก่ สุขเวทนา  ทุกขเวทนา  อทุกขมสุขเวทนา นี้เรียกว่าเวทนาภายใน (หมายถึง เวทนาของตนเอง)

             เวทนาภายนอก เป็นไฉน

             เวทนาใด ของสัตว์อื่นของบุคคลอื่นนั้นๆ ซึ่งมีในตน เฉพาะตน เกิดในตน มีเฉพาะบุคคล  อันกรรมที่สัมปยุตด้วยตัณหาทิฐิยึดครอง ได้แก่ สุขเวทนา  ทุกขเวทนา  อทุกขมสุขเวทนา นี้เรียกว่าเวทนาภายนอก (หมายถึง เวทนาของบุคคลอื่นๆ)