ทุกขเวทนา อีกทั้งทุกข์ใจ  มีอยู่เป็นธรรมดาจนวันตาย ของทุกรูปนาม  แต่ไม่เอา คือมีสติรู้เท่าทัน แล้วไม่เอาไปปรุงแต่งต่อ หรืออุเบกขาสัมโพชฌงค์เสียนั่นเอง ด้วยเป็นผู้ที่ตัณหาและทิฏฐิความคิด ความเห็นใดๆไม่ถือครองแล้ว  จึงไม่ถือมั่นอันใดในโลกนี้