|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ความสําคัญของปฏิจจสมุปบาท และพระไตรลักษณ์ |
![]()
คติธรรม
|
จิตมีตัณหาปรุงแต่งเวทนาเป็นเหตุ |
เป็นสมุทัยเหตุแห่งทุกข์ |
|
|
ผลของจิตมีตัณหาปรุงแต่งเวทนา |
เป็นทุกข์อุปาทาน |
|
|
สติเห็นกาย,เวทนา,จิตสังขารหรือธรรม |
เป็นมรรคปฏิบัติ |
|
|
ผลของสติเห็นกาย,เวทนา,จิต,ธรรม |
เป็นนิโรธอันพ้นทุกข์ |
พนมพร คูภิรมย์
คติธรรมนี้รวบรวมแก่นธรรมอันสําคัญยิ่งทางพุทธศาสนา
อันเมื่อบริกรรม ท่องบ่น เพื่อเป็นเครื่องรู้ เครื่องระลึก เครื่องเตือนสติ เครื่องพิจารณา
อันพึงมีความเข้าใจในความหมายของธรรมเหล่านี้ด้วย จึงจักยังผลอันยิ่งใหญ่ อันมี
|
: แสดงธรรมอิทัปปัจจยตาที่ว่า เพราะเหตุนี้มี ผลเหล่านี้จึงเกิดขึ้น, เพราะเหตุนี้ดับ ผลนี้จึงดับ |
|
|
: เวทนาเป็นปัจจัยจึงมีตัณหา หมายถึงเมื่อเกิดเวทนาขึ้นแล้ว อาจเกิดตัณหาความทะยานอยากหรือความไม่อยากต่อเวทนาที่เกิดขึ้นเหล่านั้น จึงเป็นเหตุปัจจัยให้เกิดความทุกข์ขึ้น สังขาร อันเกิดจาก อาสวะกิเลส เป็นเหตุปัจจัยร่วมกับ อวิชชา เป็นปัจจัยให้เกิด ทุกข์อุปาทาน (รายละเอียดใน ปฏิจจสมุปบาท) |
|
|
: อันมี ทุกขอริยสัจ และทุกข์อุปาทานอันเป็นทุกข์ สมุทัยคือเหตุแห่งทุกข์, นิโรธคือการพ้นทุกข์ มรรคคือทางปฏิบัติให้พ้นไปจากทุกข์ |
|
|
: ทางสายเอกในการปฏิบัติ อันควรปฏิบัติในการดำเนินชีวิตประจำวัน สติเห็นคือระลึกรู้ ธรรมใดก็ปฏิบัติธรรมนั้น
แล้วเป็นกลางวางทีเฉย(อุเบกขา) โดยการไม่เอนเอียงไปคิดนึกปรุงแต่งทั้งทางดีหรือชั่ว อันหมายถึงไม่ยึดมั่นถือมั่นในสิ่งใดๆ กล่าวคือไม่ไปยึดทั้งในด้านดี(กุศล)หรือด้านร้าย(อกุศล)ในเรื่องนั้นๆ อันต่างล้วนเป็นปัจจัยให้เกิดเวทนา อันอาจเป็นปัจจัยให้เกิดตัณหา อันยังให้เกิดทุกข์ในที่สุดโดยไม่รู้ตัว |
ปฏิจจสมุปบาท
กระบวนการเกิดขึ้นและดับไปแห่งทุกข์
หาอ่านและปรับปรุงข้อธรรมที่เกิดขึ้นได้ใน
|
|
สนับสนุน โดย เอ็น.เค.จี. เอ็นจิเนียริ่ง
คลิกที่นี่ เพื่อเพิ่มหน้านี้ในแฟ้ม Favorites เพื่อความสะดวกในการเปิดครั้งต่อไป
คลิกที่นี่ เพื่อตั้ง ปฏิจจสมุปบาท เป็นหน้าแรกที่เข้า Internet(Home Page)
คลิกที่นี่ เพื่อแจ้งข้อบกพร่อง ข้อผิดพลาด เพื่อการแก้ไข
คลิกที่นี่ เพื่อ Code ในการ Link มาที่นี่
ยินดีให้เผยแพร่ ส่วนหนึ่งส่วนใด ข้อเขียน ข้อความ ทั้งหลายทั้งปวง ในรูปแบบต่างๆได้ โดยไม่สงวนสิทธิใดๆทั้งสิ้น
เพราะย่อมยังประโยชน์แก่ผู้อ่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ปฏิบัติ พระพุทธศาสนา และโลกเป็นที่สุด
ขอสรรพสัตว์ทั้งหลาย จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด