A sermon on
This present life is so important[3]
For The Well-Being of The Future
Somdech Phra Nyanasamvara
The Supreme Patriarchof Thai Sangha
Translated by S.Nopporn
ชีวิตนี้สำคัญนัก[3]
เพื่อความสุขสวัสดีแห่งเบื้องหน้า
สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก
แปลโดย นพพร สุวรรณพานิช
41. พึงทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้อนาคตต้องเป็นทุกข์
อย่าคิดผิดว่า เมื่อถึงวันนั้นเวลานั้น ก็จะจำไม่ได้แล้วว่าเราเป็นเรา อะไรเกิดขึ้นก็ไม่เดือดร้อน
ความคิดเช่นนี้อาจจะเกิดแก่เราแล้วในอดีตชาติ และมาในปัจจุบันเมื่อต้องพบกับความเดือดร้อน.......เราก็เดือดร้อนมิใช่ว่าเราไม่เดือดร้อน ทั้งที่ไม่ใช่ว่าเรา จะจำได้ว่าเราเป็นเรา ไม่ว่าจะเกิดเป็นใคร เป็นอะไร เมื่อใดภพชาติไหนก็ตาม เมื่อเป็นทุกข์ก็ต้องเป็นทุกข์ เมื่อเป็นสุขก็ต้องเป็นสุข จึงไม่ควรประมาทอย่างยิ่ง จึงควรพยายามทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ในอนาคตต้องเป็นทุกข์ หรือเพื่อไม่ให้กรรมไม่ดีที่ทำไว้ตามทัน ไม่ว่าเมื่อใดก็ตาม
41. One should do everything to avoid suffering in the future.
Don’t have the wrong idea that on that date one can not remember who and what one has done, so one does not care at all. This is wrong thinking.
Such idea might happen in the past existences and may happen in the present one when one meets with the suffering. We all suffer not because we do not recall what we were in the past existences. When we are in misery we have to be pained. When we are in happiness, we are joyful. We should not make light of this. Everything should be done now to avoid suffering in the future existence or to avoid the bad deed which keeps pace on us and may reach us at whatever moment.
42. ชีวิตนี้สำคัญนัก พึงใช้ให้เป็นประโยชน์ให้สมกับความสำคัญ
ชีวิตนี้แม้น้อยนัก แต่ก็เป็นความสำคัญนัก สำคัญยิ่งกว่าชีวิตในอดีตและชีวิตในอนาคต
ที่ว่า “ชีวิตนี้” ก็คือชีวิตในชาติปัจจุบันนี้สำคัญ ก็เพราะในชีวิตนี้......”เราสามารถหนีกรรมไม่ดีที่ทำไว้ในอดีตได้ และสามารถเตรียมสร้างชีวิตในอนาคตให้ดีเลิศเพียงใดก็ได้ หรือตกต่ำเพียงใดก็ได้” ชีวิตในอดีตล่วงเลยแล้วทำอะไรอีกไม่ได้ต่อไปแล้ว ชีวิตในอนาคตก็ยังไม่ถึง ยังทำอะไรไม่ได้
เช่นนี้จึงกล่าวได้ว่า “ชีวิตนี้สำคัญนัก” พึงใช้ชีวิตนี้ให้เป็นประโยชน์ให้สมกับความสำคัญของชีวิตนี้ ชีวิตนี้น้อยนัก.....แต่มีความสำคัญนักด้วยเหมือนกัน ถ้าชีวิตนี้ไม่วิ่งหนีกรรมไม่ดีในอดีต ชีวิตนี้ก็จะรับผลกรรมไม่ดี ถ้าวิ่งหนีก็จะพ้นได้ กรรมไม่ดีจะตามทันหรือไม่ขึ้นอยู่กับชีวิตนี้ ยิ่งกว่านั้นถ้ากรรมตามทันในชีวิตนี้ ก็จะตามต่อไปได้อีกในชีวิตอนาคต กรรมไม่ดีที่ทำไว้ในอดีตมากมายอาจจะตามไม่ทันตลอดไปก็ได้ ถ้าทำชาตินี้ให้ดีที่สุด
42. This life is so important. We should put every minute into account for its significance.
This existence is so limited yet it is important , even more important than the past or future existences.
When we speak of this life we mean that the present existence is so important simply because we can avoid the bad deed, which we already did in the past. We can prepare for excellent or miserable future existences. For the past existences we can not do anything. The future existences, which have not arrived yet, we can not be able to do anything right now.
Accordingly this life is so short and limited. We must make good use of its importance. Yes, this life is so short, and yet it is so important. If we can not run away from bad deed, which we did in the past existences, we are bound to suffer the bad effects . If we run away from it, bad deed will keep pace or not depends on this existence. Moreover, if the bad deed is able to keep pace in this existence, it will pursue in the future existences. Bad deed which we did in the past existences may not keep pace on us if we do good in this existence. We must live this life optimally with right thought.
43. ความเป็นไปได้ มีอยู่สำหรับทุกชีวิต
ดูภาพผู้คนในบางประเทศ ที่อดอยากแสนสาหัส หน้าตาแทบจะไม่เป็นคน เหมือนโครงกระดูกเดินได้ เด็กเล็กๆ น่าสงสาร ไม่มีเนื้อมีแต่หนังหุ้มกระดูก ผู้ใดเห็นผู้นั้นก็สลดใจอย่างยิ่ง สงสารอย่างยิ่ง เมื่อเกิดความรู้สึกเช่นนั้น ก็พึงนึกถึงตนเอง ใครเล่าจะรับรองได้ว่า..... เมื่อตายไปจากภพชาตินี้แล้ว จะไม่ไปเกิดในประเทศนั้น จะไม่ไปมีสภาพเช่นโครงกระดูกเดินได้ อยู่ด้วยความอดอยากยากแค้นเช่นนั้น
ใครเล่าจะรับรองได้ว่า ในอดีตชาติเราไม่ได้เป็นคนคับแคบ ไม่เคยทำบุญให้ข้าวปลาอาหารแก่ใครเลย มารดาบิดาผู้แก่ชรา.......ก็หาได้สนใจให้ข้าวให้น้ำ ให้มีความสุขอิ่มหนำสำราญไม่ ยิ่งเป็นสัตว์หมาแมวด้วยแล้ว.....ไม่เคยเมตตาปรานี ให้ข้าวสักเม็ด ให้น้ำสักหยด เมื่อไม่รู้ตัวว่าเคยเป็นเช่นนี้มาก่อนในอดีตชาติ ก็ไม่อาจรู้ได้ว่าในอนาคต เราจะต้องไปมีสภาพอดอยากจนเป็นโครงกระดูกเดินได้หรือไม่
ความเป็นไปได้มีอยู่สำหรับทุกคน เพราะทุกคนได้ทำกรรมไว้เป็นอันมากต่างๆ กัน อันอาจจะเป็นเหตุให้ต้องอดอยากยากแค้นอย่างแสนสาหัส ตั้งแต่ที่เริ่มลืมตามาเห็นโลก ไปเกิดในประเทศที่เรียกกันว่า เป็นนรกในโลก
43. Possibility is available in everyone.
If we look at marginalized people in certain countries, they do not look like humans. They were like bags of bones. Small children look pitiful. Their bodies are bony. If we have this feeling, we can think of ourselves in that way too. Who can assure that when we depart from this world we will not be born in those countries, looking miserable and depraved?
Who can assure that in previous existences, we used to be stingy, never be charitable to any persons? Our natural parents are not even given any food. Dogs and cats are not given rice or water at all. We don’t know that in previous existences we used to be like this.
A possibility exists for everyone since we did all kinds of kamma which leads to miserable existences since the moment we open our eyes to see the world. We may suffer from lack of food, or may starve in countries that can definitely be called hell in this world.
44. ชีวิตนี้เท่านั้น ที่มีโอกาสวิ่งหนีกรรม
อย่าประมาท อย่ามั่นใจว่า อนาคตสำหรับเราจะไม่เป็นเช่นนั้น กรรมเช่นนั้นอาจจะวิ่งไล่เรามาโดยที่เราไม่รู้ไม่ทัน แม้ไม่ประมาท....... ต้องวิ่งหนีให้สุดกำลังความสามารถ ชีวิตนี้เท่านั้นที่เราจะพบทางหนีได้ และชีวิตนี้ก็น้อยนัก.....มัวผัดวันประกันพรุ่งไม่ได้ พ้นจากชาตินี้ไปแล้ว จะไม่มีโอกาสดีให้วิ่งหนีกรรมได้อีกเลย
เมื่อชีวิตนี้น้อยนัก ........ผู้มีปัญญา มีสัมมาทิฐิ ก็คิดไปทางหนึ่ง ผู้เบาปัญญา.....มีมิฉาทิฐิ ก็คิดไปทางหนึ่ง
พวกผู้มีปัญญา มีสัมมาทิฐิ คือ ความเห็นชอบ ก็จะคิดได้ว่าชีวิตนี้สั้น...... อีกไม่เท่าไรก็จะต้องตาย ตายแล้วก็เอาอะไรไปด้วยไม่ได้ เอาไปได้ก็แต่บุญบาป หรือเอาไปได้แต่ความดีความชั่วเท่านั้น พวกผู้มีปัญญาคิดเช่นนี้จึงเร่งทำความดี
ส่วนพวกผู้เบาปัญญา มีมิจฉาทิฐิ คือความเห็นผิดก็จะคิดว่า ชีวิตนี้สั้น......อีกไม่เท่าไรก็จะต้องตาย มีวิธีใดจะให้ได้มาซึ่งทรัพย์สินเงินทองก็ต้องรีบหาไม่มัวคำนึงว่า จะผิดหรือถูกผิดก็ช่าง ให้ได้ก็พอใจ พวกผู้เบาปัญญาคิดเช่นนี้ จึงทำบาปทำความไม่ดีได้เสมอ
ชีวิตนี้สำหรับบุคคลสองประเภทดังกล่าว มีคุณ มีโทษแก่สองฝ่ายแตกต่างกัน เป็นตามทิฐิคือความเห็นดังกล่าว
44 This existence is for us to run away from bad deed.
Don’t make light of this. Be sure that in the future we shall not do like that. Such kamma may keep pace on us. We do not recognize that though we do not become careless on this. We try to flee with all our might. Only in this existence we would run away bad deeds. In this short existence, we must not procrastinate otherwise we will not be able to run away from it.
In this limited and uncertain existence wise person thinks only one way while unwise person thinks another way.
Wise person has the right view and is of opinion that this existence is short. Sooner or later the person will die and can not take away any possessions except merits and demerits or virtue and vice. The person thinks only this way and expedites to do good.
Thoughtless person has wrong view thinking that this existence is so short. The ways to acquire possessions are to gain wealth in whatever way they can. This thoughtless person always does bad things.
The existence for both persons has merits and demerits in themselves depending on different views.
45. พุทธวิธีพาชีวิตหนีให้พ้นจากมือแห่งกรรม
อย่าเป็นผู้มีมิจฉาทิฐิ ที่โฉดเขลาเบาปัญญาเลย เพราะว่าจะทำชีวิตนี้ให้สูญเปล่า ไม่อาจหนีพ้นมือที่น่าสพรึงกลัวแห่งกรรมไม่ดี ไม่อาจได้เข้าไปอยู่ในโอบอุ้มทะนุถนอมของมือที่อบอุ่นแห่งบุญคือกรรมดี โอกาสอันดีที่มีอยู่น้อยนัก เพียงชั่วชีวิตอันน้อยนักนี้ก็จะผ่านไปอย่างไม่อาจเรียกกลับคืนได้ กรรมไม่ดีที่ทำไว้แน่ก็จะแห่ห้อมเข้าประชิด แล้วอะไรจะเกิดขึ้นในชีวิตนี้......ชีวิตของผู้ที่ไม่รู้จักวิ่งหนีกรรม
มาเป็นผู้มีปัญญามีสัมมาทิฐิเถิด ชีวิตอันน้อยนี้จะได้ไม่สูญเปล่า จะได้สามารถใช้ชีวิตให้เป็นประโยชน์ยิ่งใหญ่ได้ คือ หนีไกลจากกรรมไม่ดีได้ กรรมไม่ดีที่กำลังติดตามเราทุกคนอยู่นั้นมีมากมายนัก ทั้งที่หนักและเบา ทั้งที่จะทรมานชีวิตเราไม่หนักหนา ทั้งที่จะทรมานเราจนแทบว่าจะรับไม่ไหว และทั้งที่เราอาจจะรับไม่ไหวจริงๆ ด้วย
คิดดี พูดดี ทำดี เพียงทำสามประการนี้ให้สม่ำเสมอ ตามที่พระพุทธองค์ทางสอน ก็สามารถหนีมือกรรมไม่ดีได้ มือแห่งกรรมที่ไม่ดีจะไม่สามารถตะครุบไว้ในอำนาจได้ บาปกรรมใด ๆ แม้ได้กระทำไว้ตั้งแต่อดีตชาติจะไม่อาจตามสนองได้ง่ายๆ ในภพชาตินี้ อย่างมากก็เพียงไล่ตามตะครุบอยู่อย่างหมายมั่นจะทำให้ได้สำเร็จเท่านั้น ถ้าคิดดี พูดดี ทำดี เสมอ
45. Buddhist Way leads to run away from bad effects of kamma.
Do not have the wrong view of a thoughtless person thinking this existence can be a sheer waste. One can not run away from the dreadful hands of unwholesome kamma. One can not reach warm hand of good kamma or good merits. Such small opportunities in this short existence can not be irreparable. Bad deeds that one did would keep pace. What would happen if one does not try to escape from it?
One should have right view and one will find that this short existence is not a sheer waste. This existence can be very useful. One can certainly run away from unwholesome deed simply because it follows everywhere all the time. It can torment us at all levels.
If one thinks well, speaks with good intention and does one’s best very consistently as the Buddha teaches, one can escape the hands of unwholesome kamma. The hands of bad kamma can not grip one under its power. Any demerit though one did in the past existences may not be able to grip one in this existence, it may only try to pounce one down but never come down to the end of one’s life if one always thinks, speaks and does well.
ทุกวันนี้ มีตัวอย่างผู้ที่ถูกมือแห่งกรรมตามทันจับได้มากมาย คนสวยคนงามถูกมือของกรรมร้ายทำให้กลายเป็นคนสิ้นสวยสิ้นงาม ทนความรู้สึกของตนเห็นรูปลักษณ์ของตนด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส บางคนแขนขาบริบูรณ์ ......ถูกมือของกรรมร้ายทำให้กลายเป็นคนเหลือขาครึ่งเดียวบ้าง ข้างเดียวบ้าง
บางคนมีลูกรักดังดวงใจ ลูกออกจากบ้านไปแล้ว ก็ไม่ได้กลับบ้านอีกเลย มือของกรรมร้ายปลิดชีวิตของเขาแล้วอย่างโหดเหี้ยมอำมหิต......กลายเป็นศพคอขาดก็มี ไส้ทะลักก็มี
คนบางคนหลับอยู่ในบ้านเรือนของตน ด้วยความรู้สึกปลอดภัยแท้ๆ แต่ก็กลับมีมือของกรรมร้ายเอื้อมเข้าไปห้ำหั่นถึงฟูก ถือหมอน เสียเลือดเสียเนื้อและเสียชีวิต นี้คือ “อำนาจร้ายแรงแห่งกรรม”
Nowadays, there are many examples of persons caught up by the hands of kamma. Beautiful persons may lose their beauty. One can not bear to get rid of them. Some have good, healthy limbs, but the dreadful hands of kamma make some humans to have only half the hand or have merely one hand.
Others have their children whom they love so dearly. The children may have gone out of the home for good. The terrible hands have killed them. Some become neckless bodies. Their abdomen and intestines are spouting from the wounds.
These children may be sleeping well at home, but the hands move dreadfully to pluck their lives in their own beds. We can call this dreadful power of kamma!
47. ไม่มีผู้ใดได้รับสิ่งที่ตนไม่ได้ทำไว้ด้วยตนเอง
ดังที่สมเด็จพระพุฒาจารย์โต ท่านตัดสินความระหว่างสององค์ว่า องค์ที่ถูกทำร้ายเป็นผู้ที่ทำร้ายก่อน ผู้ใม่เข้าใจเรื่องกรรมและการให้ผลของกรรม ก็จะคิดว่าสมเด็จฯ ท่านไม่ยุติธรรม ตัดสินเข้าข้างคนผิด แต่ผู้เข้าใจเรื่องกรรมและการให้ผลของกรรม ย่อมเข้าใจคำตัดสินของสมเด็จฯท่าน ไม่มีผู้ใดจะได้รับสิ่งที่ตนไม่ได้ทำไว้ด้วยตนเอง
ทำไว้ในอดีต.....มารับผลในปัจจุบันได้
ทำในปัจจุบัน...... ก็จะได้รับผลในอนาคตเช่นกัน
และอนาคตนั้น .....ไม่หมายถึงต้องข้ามภพชาติเสมอไป อนาคตในภพของชาตินี้ก็ได้
ดังนั้น.... แม้เชื่อในเรื่องของกรรมและการให้ผลของกรรมหรือไม่เชื่อก็ตาม ก็ไม่สมควรเสี่ยงรับผลร้ายที่จะเกิดแต่การทำความไม่ดี ความไม่ดีหนักหนาเพียงไร ยิ่งได้ผลร้ายแรงเพียงนั้น ยิ่งไม่สมควรเสี่ยงอย่างยิ่งที่จะทำความดีหนักนั้น
47. Nobody receives what he or she has not done on his or her own.
The Venerable Somdej Buddhacariya To said that if he was to judge between two bhikkus whether who first committed bodily harm, one must understand the laws of kamma and its effect. Some people may think that this Somdej was not righteous in the judgment. Anyone that understands the laws of kamma and outcomes recognizes his decision full well. Nobody receives what he or she has not done on his or her own.
Whatever one did in the past existences will receive its effect in the present.
Whatever one does in the present existence will receive it in the future.
The future existence does not mean to cross over from existence to existence, realm to realm, but it may mean some future time in this existence.
However, one may believe in kamma and the effect, one should not receive the blemish only. An effect of an action will be bad and terrible. One should try to do good against this evil.
อำนาจของกรรมชั่วร้ายนั้น สามารถทำให้ธรณีแยกออกสูบผู้ทำกรรมนั้นได้ พระเทวทัตเป็นตัวอย่างที่แสงดความน่ากลัวที่สุดของกรรม ท่านคิดทำลายพระพุทธเจ้า แม้เพียงทำได้เล็กน้อยนัก คือเพียงทำให้พระพุทธบาทห้อพระโลหิต และสำนึกผิดได้ในที่สุด พร้อมจะขอประทานโทษ แต่ก็หนีมือแห่งกรรมร้ายแรงที่ทำไว้ไม่พ้น.....หนีไม่ทัน พระเทวทัตถูกธรณีสูบ ทันทีที่เท้าสัมผัสพื้นธรณี ขณะกำลังจะได้เข้าไปเห็นพระพักตร์สมเด็จพระบรมศาสดา จึงไม่ทันกราบพระพุทธบาทขอประทานโทษทั้งปวง
น่าจะคิดถึงความทรมานทั้งกายและใจของพระเทวทัต เมื่อเสวยผลกรรมนั้น น่าจะคิดให้จริงจังเพื่อให้เกิดความกลัวกรรมที่มีอำนาจยิ่งใหญ่นัก
การทำลายพระพุทธเจ้ากับการทำลายพระพุทธศาสนา.......... ย่อมเป็นกรรมหนักเสมอกัน พึงสังวรระวังให้รอบคอบในเรื่องนี้ อย่าคิดอย่างประมาทว่า พระพุทธศาสนาไม่มีชีวิต ตายไม่มี บาดเจ็บไม่มี จะทำอะไรกับพระพุทธศาสนา จึงไม่น่าจะเป็นบาป เป็นอกุศกรรม อย่าประมาทในเรื่องนี้ มิฉะนั้นเมื่อต้องได้เสวยผลแห่งการทำลายพระพุทธศาสนา.....จะทุกข์ทรมานนัก ใครก็จักช่วยไม่ได้
The terrible power of kamma is able to break the land, suck bad people into the ground. Venerable Devadatta’s case is an example of this terrible power. He wished to get rid of the Buddha. What he achieved was trivial. That is he could bruise only the Buddha’s sole. But finally he asked for forgiveness. Bad deeds did it otherwise. Venerable Devadatta was sucked into the ground immediately as he set his foot to enter the gate and see the Buddha. But he failed to see the Buddha to ask for forgiveness and all his faults.
What Devadatta faced was horrible for his own kamma.
To get rid of Buddha and Buddhism are equal in terms of kamma. One should be prudent. Do not be remiss, thinking that Buddhism is a dead teaching. Such thought is lifeless and groundless, sinful and unwholesome. So whatever one does, one must be free from all wrong-doings. If one is heedless over the matter, one will face the result of destroying this teaching with great torment and no one can help.
49. จิตสำนึกของผู้กระทำกับผลของกรรม
การทำลายชีวิตสัตว์นั้น เป็นบาปหนักเบาต่างกัน
ทำลายชีวิตสัตว์ใหญ่ ..... บาปมากกว่าทำลายชีวิตสัตว์เล็ก ทำลายชีวิตสัตว์อายุยืน ........ บาปมากกว่าทำลายชีวิตสัตว์อายุสั้น ทำลายชีวิตสัตว์ที่มีคุณ.....บาปมากกว่าทำลายชีวิตสัตว์ทั่วไป
เป็นที่เข้าใจกันเช่นนี้ ซึ่งก็มีเหตุผลที่น่าจะเข้าใจเช่นนั้น ฆ่าวัว ควาย กับฆ่ายุง ฆ่ามด.....บาปน่าจะมากน้อยกว่ากัน ผลกรรมที่ผู้ฆ่าได้รับก็จะหนักเบากว่ากันเป็นอันมาก
มีเรื่องจริงที่เกิดขึ้น และผู้ประสบพบเห็นเล่าต่อ ๆ กันมาว่า มีผู้มีอาชีพฆ่าวัวฆ่าควายนั้น เมื่อใกล้จะตายต้องทนทุกข์ทรมาน ดิ้นรน กระเสือกกระสน และส่งเสียงร้องเหมือนเสียงวัวเสียงควายที่ถูกเชือดก่อนตาย ส่วนผู้ที่ตบยุ่ง หรือบี้มด .... แม้จะเป็นบาปแน่นอนที่ทำลายชีวิตสัตว์ แต่ไม่ปรากฏผลของกรรมนี้ให้เห็นให้รู้ชัด เหตุผลก็อยู่ที่จิตสำนึกของผู้กระทำกรรมสองประเภทนั้น ผู้ฆ่าวัวฆ่าควายแม้จะใจร้ายใจดำสักเพียงไร ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะลืมภาพการตายของสัตว์ใหญ่ถึงเพียงนั้นได้ และย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้สึกเลยว่าการฆ่านั้นเป็นบาปใหญ่ ความรู้สึกหลอกหลอนเกี่ยวกับการฆ่าวัวฆ่าควายด้วยมือของตนนั่นแหละ ที่ติดตามมาส่งผลให้ผู้นั้นต้องทนทุรนทุราย และร้องเป็นเสียงวัวเสียงควาย เหมือนที่ตนเองเคยได้ยินเคยได้เห็นในการฆ่าแต่ละครั้งเสมอมา
บางคนที่เคยเห็นการตายของผู้มีอาชีพฆ่าสัตว์ใหญ่มีความรู้สึกว่า ผู้ใกล้จะตายนั้นไม่มีชีวิตจิตใจเป็นคนเสียแล้ว แต่ได้กลายเป็นชีวิตจิตใจของวัวของควายไปจริงๆ เห็นได้จากกิริยาอาการและสุ้มเสียงที่เขาร้องเหมือนเสียงสัตว์ที่บาดเจ็บแสนสาหัส
ความรู้สึกที่จะถูกหรือผิดก็ตาม ที่จริงแน่คือเขากำลังผลของกรรมที่ตามทันในช่วงสุดท้ายของชีวิตในภพชาตินี้ และไม่แน่ว่าสิ้นสุดเพียงเท่านั้น หรือจะติดตามต่อไปในภพชาติข้างหน้า ให้ชีวิตต้องไม่แตกต่างกับชีวิตของสัตว์ที่ถูกเขาเบียดเบียนทำร้ายอย่างทารุณ
การทำบาปเล็กน้อย เช่น บี้มดตบยุง ไม่ปรากฏผลบาปให้เห็นว่าเกิดแก่ผู้ทำ นั่นก็เป็นเพราะผู้ทำไม่ผูกใจว่าได้ทำบาป
“ใจ” นี้สำคัญนัก....นำไปผูกไว้กับเรื่องใดสิ่งใด ก็จะปรากฏให้เห็นเป็นผล เช่น พระรูปหนึ่งในสมัยพุทธกาล ท่านทำตะไคร้ทำขาด และมรณภาพก็ที่จะหาพระปลงอาบัติได้ จิตท่านผูกอยู่ด้วยความเป็นห่วง จึงได้ไปเกิดเป็นพญานาค ส่วนผู้เผลอตบยุงหรือเผลอบี้มด แม้ใจไม่ผูกยึกอยู่ว่าได้ทำบาป ก็จะเป็นเรื่องเล็กน้อย การทำบาปหรือทำกรรมเล็กน้อยเช่นนี้ จะไม่ส่งผลให้ปรากฏ ถ้าผู้ทำไม่ไปผูกใจเดือดร้อนกังวลอยู่ แล้วถ้าจะไม่ทำเสมอๆ
การทำบาปเสมอๆ แม้ทำกับสัตว์เพียงมด ปลวก กรรมเล็กก็จะเป็นกรรมใหญได้ พึงรอบคอบในเรื่องนี้เพื่อชีวิตจะได้สวัสดี
การฆ่าวัวฆ่าควาย ก็ยังมีผลให้ผู้ฆ่าดูราวกับเปลี่ยนชีวิตจิตใจจากคนเป็นวัวเป็นควาย ให้เป็นที่สลดสังเวชแก่ผู้พบเห็นได้ การฆ่าคนจะมีผลเป็นอย่างไร ทำไมผู้ร้ายฆ่าคนจะไม่รู้สึกเสียเลย แต่ด้วยอำนาจกรรมเมื่อตามมาถึงผู้ใดที่ได้กระทำกรรมนั้นไว้ ก็ย่อมยากที่จะยับยั้งแห่งกรรมนั้นได้ ลูกยังลืมว่าแม่ แม่ยังลืมไปว่าลูก ผู้นับถือพระพุทธศาสนาก็ยังลืมว่าพระว่าเณร พระเณรก็ยังลืมตัวเองว่าเป็นพระเป็นเณร........ ฆ่ากันได้ ทำร้ายกันได้ ทำผิดศีลธรรมกันได้อย่างได้อย่างไม่น่าเชื่อ อำนาจยิ่งใหญ่ของกรรมที่นำไปเช่นนั้น และยังจะนำต่อไปข้ามภพข้ามชาติ เกิดผลร้ายแก่ผู้ขาดสติขาดปัญญา ที่จะพาตัวหนีให้พ้นมือแห่งกรรมที่ตนได้กระทำไว้แล้วด้วยตนเองแน่นอน
49. Awareness of the doer of deed and the effect of deed.
To get rid of animal life has varying degrees of wrong-doings.
Destroying bigger or long-lived animals has more wrong-doing than destroying smaller or short-lived ones. Getting rid of animals even with merit may have more wrong-doing than getting rid of animals in general. This has been understood as such. Killing cows and buffaloes is one thing, killing mosquitoes and ants is another. Wrong-doing is not the same. So is the killer.
One true story which has been often repeated that when the slayer of cows and buffalos was near his or her death, a kind of torment or gowling like a sliced animal was then heard. Those who slap mosquitoes with open hand, or crush ants commit certain wrong-doing, but this kamma is not self-evident. It depends upon the consciousness or awareness of the killer. The killer of cows and buffaloes is cruel for he or she remembers the real picture of the killing. He or she feels that it is wrong-doing. The haunted hands of the killer always reflect the tormented cries of the animal that is killed.
Some people who saw the killing by a butcher think and feel that the animal about to be killed is no longer living. However, the person becomes a real cow or buffalo, whose cries and manners are like the tormented beasts.
Whether this feeling is right or wrong, he or she is suffering from the effect of bad deed which keeps its pace in this or future existences. He or she has a life of the terrible beast.
To do small wrong-doing such as slapping the mosquitoes with open hand or crushing to death the ants may not be a demerit to the person since he or she does not think that it is wicked.
The conscience or awareness of the doer is very important. For example, a bhikku in the days of the Buddha broke away a lemon grass. He passed away before the expiation of his offence. His mind was attached to the lemon grass with deep concern. Later he was born a great naga. As for the slapping of the mosquitoes or the crushing of the ants, even though the mind may not regard it as wrong-doing, such offence may not be a big one. That person must not intend to harm the animal nor does it too often.
To do wrong-doing repeatedly on small creatures is real wickedness. One should be prudent so that one’s existence is happy and prosperous.
Killing cow or buffalo can make the conscience and awareness like that of the animal. It is pitiable to the viewer. What effect does the killer have? Why does he or she not feel it? Kamma has power to keep pace on the doer. One can not put an end to it. Such killings make parents forget the child or the child the parents. Buddhist followers may fail to warn Bhikkus or novices. And Bhikkus and novices may forget their own status. They can kill or do unbelievable harm to other persons. Such power of kamma brings about the bad effect on the person who has no self-control at all.
50. กรรมหนักจากการทำไม่ดีต่อพระพุทธศาสนา
ผู้ฆ่าคนมีบาปหนักกว่าผู้ฆ่าวัวฆ่าควาย ผู้ทำร้ายพระพุทธเจ้ามีบาปหนักกว่าผู้ฆ่าคน
เห็นได้จากพระเทวทัตที่ถึงถูกธรณีสูบ แต่อย่าประมาทคิดว่าเราปลอดภัยจากการถูกธรณีสูบแน่แล้ว เพราะ .....ไม่มีพระพุทธเจ้าให้เราคนใดคนหนึ่ง ซึ่งถึงจะชั่วช้าเพียงไรทำร้ายพระองค์ได้ พระพุทธเจ้าไม่มีพระองค์ปรากฏให้เห็นจริง ทำร้ายพระองค์ท่านไม่ได้ก็จริง แต่สิ่งที่เกี่ยวเนื่องแนบแน่นกับพระองค์ท่านมีอยู่ ทำลายสิ่งนั้นจะผิดไปจากทำลายพระองค์ท่านหาได้ไม่
นึกถึงใจตนเอง......มีลูกเป็นที่รักเพียงดวงใจ เฝ้าทะนุถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงมาจนเติบใหญ่ ถ้าผู้ร้ายประหัตประหาร........ใจของผู้เป็นแม่พ่อก็เหมือนกับตนเองถูกประหัตประหารด้วย
พระพุทธศาสนา คือ สิ่งที่เกี่ยวเนื่องแนบแน่น เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระพุทธเจ้า กว่าจะทรงค้นพบ และตั้งขึ้นได้ ลำบากยากเย็น ยิ่งกว่าใคร สักคนจะมีลูกเป็นที่รักดังดวงใจ ทำร้ายลูกก็เท่ากับทำร้ายผู้เป็นแม่พ่อทำลายพระพุทธศาสนา จึงไม่แตกต่างกับทำลายพระพุทธเจ้า แน่นอน.....ไม่มีผู้ใดได้ทำ
แต่แน่นอน..... เพียงการพยายามทำ ก็บาปหนักยิ่งกว่าบาปฆ่าคนตาย ผลของกรรมนี้อาจจะลี้ลับ เห็นยากและเห็นช้า จึงทำให้พากันคิดว่า การทำลายพระพุทธศาสนานั้นไม่เป็นบาป ไม่เป็นอกุศล
การจงใจทำลายพระพุทธศาสนาที่ไม่สำเร็จผล น่าจะเกิดผลไม่ดีแก่ผู้มุ่งทำร้ายน้อยกว่าผู้ไม่ได้เจตนาทำลาย...... แต่ประพฤติตนเช่นเจตนาทำลาย
บุคคลประเภทหลังนี้ โดยเฉพาะที่นับถือพระพุทธศาสนา กล่าวได้ว่า.....เป็นผู้ที่ทำกรรมไม่ดีต่อพระพุทธศาสนา ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงตั้งขึ้น ทรงประคับประคองมา โดยมีพุทธบริษัทที่ดีมารับมาประคับประคองต่อ อย่างถือเป็นสมบัติล้ำค่า ไม่มีพระพุทธองค์แล้ว....... พระพุทธศาสนาคือตัวแทนพระพุทธองค์ ผู้เป็นสมาชิกของบริษัทสี่ในพระพุทธศาสนา แม้ทำตนให้เศร้าหมองด้วยประพฤติผิดศีลธรรมผิดวินัย แม้จะทำให้พระพุทธศาสนาเศร้าหมองไม่ได้ แต่เมื่อตนเป็นจุดหนึ่งในพระพุทธศาสนา.....ก็เท่ากับทำให้พระพุทธศาสนามีจุดเศร้าหมองปะปนอยู่.....เล็กน้อยเพียงไรก็เป็นจุดดำ
ความประพฤติปฏิบัติเช่นนั้นจึงเป็นการทำกรรมไม่ดีต่อสิ่งสูงสุด ผลไม่ดีที่จะเกิดแก่ผู้ทำกรรมไม่ดีนั้นย่อมร้ายแรงแน่นอน พึงอย่าประมาทพึงกลัวกรรมหนักที่จะเกิดจากการทำไม่ดีต่อพระพุทธศาสนา
50. Evil kamma due to bad action towards Buddhism
Slaughtering humans has worse wrong-doing than slaughtering cows or buffalos. Those hurting the Buddha have worse wrong-doing than slaughtering people.
We can find that even Venerable Devadatta was also sucked into the ground. But we should not be remiss to think that we are safe and sound from being sucked into the land since there is no physical Buddha present. However, that person may destroy what he taught. This is tantamount to destroying the Buddha Himself.
If we think of ourselves, we must love our own children and nourish them so that they can grow into manhood. They may be killed, but the parents’ minds are also killed.
Buddhism is a closely-related phenomenon to the Buddha who found it and discovered and established the Dhamma. His love of Buddhism is the same as a person who loves his or her child. Whenever one destroys Buddhism, one destroys the Buddha.
Undoubtedly an effort to do this is worse than killing a person. The result of this kamma may be mysterious, slow to realize or discover. Some people may think that getting rid of Buddhism is not wrong-doing.
To destroy Buddhism unsuccessfully results in less wrong-doing than a person who does not intend to get rid of Buddhism. This conduct is like a person who is determined to destroy the core of Buddhism.
This type of persons especially Buddhist followers do evil action to Buddhism, which the Buddha had established and nourished. Buddhism represents the Buddha. Good Buddhist followers have nourished this all along, and Buddhism has been an invaluable treasure. This teaching is the Buddha’s representative. The four assemblies of Buddhist devouts may do something useful to the teaching, though what the Buddha taught can never be a wrong course. It is tantamount to the wrongness of Buddhism, though what the doer propagates is merely a stain.
Such conduct is bad kamma to people’s most noble object. Bad effect must have been horrible for those who have done evil. This we should not be remiss.
51. พึงปฏิบัติต่อพระพุทธศาสนาให้รอบคอบ
ผู้เบาปัญญา....มีมิจฉาทิฐิ เห็นว่า พระพุทธศาสนาไม่ใช่คน ไม่มีเลือดเนื้อชีวิตจิตใจ คิดจะทำลายก็ทำกันไปต่างๆ นานา
ผู้เบาปัญญาหารู้ไม่ว่า เมื่อกรรมตามทัน...... โทษนั้นร้ายแรงหนักหนานัก พระเทวทัตก็มิได้ถูกธรณีสูบทันทีที่ทำร้ายพระพุทธเจ้า เมื่อถึงเวลากรรมตามทัน.... พระเทวทัตจึงจมธรณี พ้นที่จะดิ้นรนให้พ้นจากความตายอย่างทนทุกข์ทรมานน่าสยดสยองนั้นได้ ผู้พยายามทำลายพระพุทธศาสนาก็เช่นกัน ฉะนั้นอย่าประมาท.... อะไรที่ไม่น่าเชื่อเกิดอยู่เสมอ เกิดได้เสมอในอดีตธรณีสูบได้ ในปัจจุบันหรือในอนาคตธรณีก็สูบได้ เมื่อต้องเป็นไปตามอำนาจอันยิ่งใหญ่ของกรรม
แม่พ่อที่มีลูกรักเพียงดวงใจ แม้ลูกนั้นมิใช่ลูกที่ดี มิใช่ลูกที่มีคุณประโยชน์แก่ใคร เมื่อใดเขาถูกทำร้ายบาดเจ็บสาหัส หรือถึงเสียชีวิต เมื่อนั้นก็เหมือนทำร้ายแม่พ่อหนักหนาเช่นนั้นด้วย พระพุทธศาสนาเป็นดวงพระหฤทัยของพระพุทธเจ้า ทรงได้มาด้วยพระมหากรุณาเปี่ยมพระพุทธหฤทัย เปรียบเป็นพระพุทธบุตร พระพุทธศาสนาก็เป็นพระพุทธบุตรที่ประเสริฐเลิศล้ำ หาผู้เปรียบเสมอมิได้ มีคุณประโยชน์กว้างใหญ่ไพศาลปราศจากขอบเขต และยั่งยืนยาวนานอยู่ทุกกาลเวลา เป็นที่รักที่เทิดทูนสูงส่งนักหนาของพรหม เทพ มนุษย์สัตว์ เสมอกันกับองค์สมเด็จ พระบรมศาสดาพระผู้ทรงสถาปนาพระพุทธศาสนาไว้แทนพระองค์ อย่าเป็นคนเบาปัญญา..... พึงปฏิบัติต่อพระพุทธศาสนาให้รอบคอบ มิฉะนั้นจะเสียประโยชน์จากการมีชีวิตอยู่ในชาตินี้ที่น้อยนัก ชีวิตผ่านไปพ้นเมื่อไร..... จะเรียกกลับคืนไม่ได้ กรรมไม่ได้ทั้งหลาย ..... จะห้อมล้อมจนแหลกเหลว ดังที่ปรากฏให้เห็นให้ได้ยินอยู่เสมอ ให้ขนลุกขนพองสยดสยองอยู่ไม่เว้นวาย
ชีวิตในอดีตชาติล่วงเลยไปแล้ว กรรมดีกรรมชั่วก็ได้เป็นอันทำแล้ว ทั้งนั้น.... ไม่มีที่จะให้ไม่ได้ทำ แต่ชีวิตในอนาคตชาติกำลังใกล้เข้ามาเป็นลำดับไม่นานนักก็จะถึง เพราะชีวิตนี้น้อยนัก....... จบสิ้นง่าย ชีวิตในภพชาติข้างหน้าต่างหากที่ยาวนานจนประมาณไม่ได้ ความสุขอันยาวนาน หรือความทุกข์ที่ยืดเยื้อ จะมีมาพร้อมกับชีวิตในชาติอนาคตแน่นอน
51. Be prudent towards Buddhism
Those who are unenlightened find that this religion is not human, having no flesh and blood, and is an entity without mind. This teaching must be destroyed in various ways.
An unenlightened person is not aware that when kamma keeps pace the punishment is a heavy blemish. Devadatta was not sucked down into the ground at once when he hurted the Buddha. Once kamma kept pace on him, he was sucked down and could not escape horrible death. Those who destroy Buddhism should not be heedless. What can not be taken in may truely occur such as being sucked down. This can happen now or in the future, depending on the power of kamma.
Parents who love their child so dearly despite of the fact that he or she may not be a good or good-for-nothing child. But when he or she is hunted down, or loses life, the parents suffer the loss. Buddhism is the Buddha’s heart and soul and has gained strength through the quality of His own mercy. The Buddha’s compassion is comparable to invaluable and infinite virtues. His conduct is revered by divine beings of the form-sphere or Brahmin gods, or deities, or humans, or animals. We should not be unenlightened. Buddhism should be followed prudently, or else we may waste this short limited existence. Bad hands of kamma certainly surround us and always have its horrid effect.
Our previous existences and karma had been done already. Our future existences are drawing near, but this one is so short and limited and it comes very easily to an end. Future existences are infinitely long. Happiness of long duration or long-term suffering will definitely come in our next existences.
52. ชีวิตนี้ชีวิตเดียวที่จะพาไปสู่นิพพานได้
เรามีบุญที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ ได้มีชาตินี้ มีชีวิตนี้ ..... ที่แม้จะน้อยนัก แต่ก็เป็นชีวิตเดียวที่สามารถจะพาเราหนีกรรมไม่ดีได้ และก็เป็นชีวิตเดียวที่จะพาเราไปสวรรค์ก็ได้ นิพพานก็ได้
พระพุทธศาสนาก็เช่นเดียวกับพระพุทธเจ้า เพราะพระพุทธศาสนาประกอบพร้อมด้วย พระพุทธเจ้า พระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า และพระสงฆ์อริยสาวกของพระพุทธเจ้า พระพุทธศาสนาจึงมีคุณเช่นเดียวกับที่พระพุทธเจ้าทรงมีพระคุณ พระคุณของพระพุทธเจ้ายิ่งใหญ่เพียงไร พระพุทธองค์ได้ทรงมอบไว้ในพระพุทธศาสนาหมดสิ้นแล้ว เราเรียกพระพุทธศาสนา หรือเรียนพระธรรมกันอยู่ตลอดมาแม้จนทุกวันนี้ เท่ากับเรากำลังพยายามจะให้สามารถแลเห็นพระพุทธเจ้าให้ได้ แต่ก่อนที่จะได้เห็นพระพุทธองค์ เราจำเป็นต้องรอบคอบ ระวังรักษาพระพุทธศาสนาอย่างดี อย่าประมาท มองให้เห็นผู้เบาปัญญามีมิจฉาทิฐิ แม้ผู้นั้นจะเป็นตัวเราก็ต้องมองให้ตรงตามความจริง ไม่เห็นภัยจะกันภัยไม่ได้ ไม่เห็นผู้มุ่งทำลายพระพุทธศาสนา.......ก็จะป้องกันพระพุทธศาสนาไม่ได้
52. This one and only life span will lead to Nirvana.
We are meritorous to be born humans and to have this short limited existence but it is the only one that makes us escape from bad effect of karma and lead into nirvana or heaven.
Buddhism is the same as to the Lord Buddha, his Dhamma teaching and noble disciples of the Buddha. Buddhism is the Buddha’s kindness. He had already gives this generosity to Buddhism. What we have learnt from Buddhism or Dhamma all along is tantamount to seeing the Buddha. We should be heedful to maintain Buddhism well. We must not be remiss and be able to look at unlightened persons with wrong view. That person may be “me”, but one has to look at it thoroughly. If one can not look at the person, who destroys Buddhism, one fails to protect this religion.
การที่จะป้องกันตัวเองมิให้หลงใหล เลื่อนลอยไปเป็นผู้ทำลายพระพุทธศาสนาแม้โดยมิได้ตั้งใจ จำเป็นต้องมีหลักยึดมั่น กระแสใดๆ ก็จะพัดพาไปไม่ได้
หลักที่น่าจะมั่นคง แข็งแรง และสามารถที่จะรับการยึดเหนี่ยวได้ทุกเวลานั้น น่าจะเป็นหลักแห่งความกตัญญูกตเวที พึงยึดกตัญญูกตเวทีไว้ให้เป็นหลักประจำใจมั่น ผลที่เกิดตามมานั้น .....จะไม่มีเสียหายแม้แต่น้อย
กตัญญูกตเวที......ความรู้คุณที่ท่านทำแล้วแก่ตน และตอบแทนพระคุณนั้น พระพุทธองค์ทรงสรรเสริญว่าเป็นธรรมของคนดี คือคนดีมีธรรมนี้หรือธรรมนี้ทำให้คนเป็นคนดี คือ คนใดมีธรรมคือความกตัญญูกตเวที คนนั้นก็คือคนดีนั่นเอง ในด้านตรงกันข้าม คนใดไม่มีกตัญญูกตเวที คนนั้นไม่ใช่คนดี
53. One should put one’s faith in gratefulness.
To prevent one from drifting and becoming unintentional destroyer of Buddhism one must stick to an ideal which no stream of wrong view can take it away.
The virtue that is steadfast, strong and sustainable is gratefulness. One should be grateful all the time. Nothing can be wrong on this.
Gratefulness or showing appreciation for something done to one and becoming thankful for the received benefits are what the Buddha taught Dhamma to good people. Such person makes human to be a good person because virtue makes them good. To have gratefulness shows that he or she is a good person. Without gratefulness, he or she turns into a bad person.
54. เร่งอบรมใจให้มีกตัญญูกตเวทิตากรรม เพื่อสร้างชีวิตในภพชาติข้างหน้าให้งดงาม
เชิญสำรวจตน ให้ทุกคน ให้เห็นตนอย่างชัดเจนตรงความจริง ว่ามีความกตัญญูกตเวทีหรือไม่ แล้วก็จะได้รู้จักตนเองว่าเป็นคนดีหรือไม่
ไม่มีกตัญญูกตเวที....ไม่เป็นคนดีจริงๆ อย่าสงสัย แต่จงเร่งอบรมใจตนเอง ให้มีกตัญญูกตเวทิตากรรมให้จงได้ อย่าให้ผ่านชีวิตนี้ไปสู่ชีวิตหน้าที่ยาวนาน โดยไม่ถือโอกาสสร้างชีวิตในภพข้างหน้าให้สวยงดงามอย่างยิ่ง
“กตัญญูกตเวทิกรรม” เป็นเครื่องสร้างคนให้เป็นคนดีได้จริงๆ เพราะ....ความรู้คุณท่านผู้มีคุณ และตั้งใจจะตอบแทนพระคุณ คือเครื่องป้องกันที่สำคัญที่สุดที่จะกันให้พ้นจากการทำผิดคิดร้ายได้ทั้งหมด โดยมีจุดมุ่งอยู่ที่ความไม่ปรารถนาจะทำให้ผู้มีพระคุณเป็นทุกข์เดือดร้อนกายใจ
One should survey and look into oneself and find clearly whether one feels grateful or not so that one may discover that oneself is a good person.
If one does not feel grateful, one is definitely not a good person. One should train one’s mind to feel more grateful. This existence is not to be passed through the long future without making it much better and more beautiful.
Gratefulness can certainly make human into a good person since to be indebted and reciprocal help prevent all kinds of wrong-doing. The aim is to wish not to be a cause of any kind of suffering to a previous benefactor.
55. กตัญญูกตเวทีเป็นเหตุให้คิดดี พูดดี ทำดี
ทุกคนมีผู้มีพระคุณของตน อย่างน้อยก็มารดาบิดา ครูอาจารย์ เพียงมีกตัญญูรู้คุณท่านเท่าที่กล่าวนี้ ก็เพียงพอจะคุ้มครองตนให้พ้นจากความไม่ดีทั้งปวงได้ ขอให้เป็นความกตัญญูกตเวทีจริงใจเท่านั้น อย่าให้เป็นเพียงนึกว่าตนเป็นคนกตัญญู ความจริงกับความนึกเอาแตกต่างกันมาก ผลที่จะได้รับจึงแตกต่างกันมากด้วย
ผู้มีกตัญญูกตเวทีจะรู้จักกับบุญคุณของผู้มีบุญคุณทั้งหมด จะตอบสนองทุกคนอย่างเต็มสติปัญญาความสามารถควรแก่ผู้รับ และนี่เองที่จะเป็นเหตุให้ “คิดดี.....พูดดี.....ทำดี” เพราะเกรงว่าการคิดไม่ดี พูดไม่ดี ทำไม่ดี จะมีส่วนทำให้ผู้มีบุญคุณเดือดร้อน เช่น มารดาบิดาเป็นผู้มีพระคุณ ลูกกตัญญูจะประพฤติตัวเป็นคนดี จะไม่เป็นคนเลว เพราะเกรงว่ามารดาบิดาจะเลื่อมเสีย ก็เท่ากับคุ้มครองตนเองได้แล้วด้วยความกตัญญูกตเวที
55. To feel grateful is a cause of good thinking, speaking and doing.
One should feel grateful to all benefactors, such as father and mother, and teachers. This can prevent from wrong-doing. One should be earnestly grateful and should not gloss over it. The fact is quite different from the fancy. The result is not actually the same.
Grateful persons are indebted to benefactors. The reciprocating to the best of one’s ability is for the person who shares and receives it. This is the real cause of thinking, speaking and doing well. If one does the opposite the benevolent persons such as parents may get hurt or offended. A good child must also behave as a good person. Never do evil things because the parents’ reputation may be ruined. One can always safeguard oneself with gratitude.
56. พึงมีกตัญญูกตเวทีต่อพระพุทธเจ้า
พระพุทธเจ้าทรงมีพระคุณใหญ่ยิ่งอย่างที่สุด ทรงมีพระคุณต่อโลกต่อศาสนิกของโลก พระธรรมคำสอนของพระพุทธองค์ที่ทำให้พุทธศาสนิกเป็นคนดีมีธรรมะนั้น มิได้เป็นคุณเฉพาะพุทธศาสนิกเท่านั้น แต่เป็นคุณไปทั่วถึง คนดีคนเดียว....ให้ความร่มเย็นเป็นสุขได้อย่างกว้างไกล เช่นเดียวกับคนไม่ดีเพียงคนเดียว ....ให้ความทุกข์ความร้อนได้มากมาย
พระพุทธศาสนาสร้างพระพุทธศาสนิกชนที่ดี ก็เท่ากับพระพุทธศาสนาได้สร้างความร่มเย็นเป็นสุขให้แก่โลกด้วยเหมือนกัน พึงมีกตัญญูกตเวทีต่อพระพุทธเจ้า คิดดี พูดดี ทำดี ให้เป็นไปดังที่ทรงแสดงสอนไว้ จะหนีกรรมเก่าได้ทัน และจะสร้างชีวิตในชาติใหม่ในภายหน้า ให้วิจิตรงดงามเพียงใดก็ได้
56. One should be grateful to the Buddha.
The Buddha is infinitely bounteous to the entire world and followers. His Dhamma teaching makes all Buddhists to uphold justice. This religion is not only for Buddhists but also for everyone. One good person leads a peaceful world. At the same time one evil person can create all sorts of trouble, hardship and suffering.
Buddhism creates good Buddhists. This religion has also created a peaceful world. One should be grateful to the Buddha. To think, speak and do well is the cause and effect of His teaching. One can also escape from the bad effect of old bad deed and lead a settled peaceful life in the future.
57. พระพุทธบารมีแห่งพระพุทธองค์ ทำให้พบความสวัสดีทั้งชีวิตนี้และชีวิตหน้า
พระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้วไม่ได้หายไปไหน พระพุทธบารมียังคงปกปักรักษาโลกอยู่ คนในโลกยังรับพระพุทธบารมีได้ มิได้แตกต่างไปจากเมื่อยังทรงดำรงพระชนม์อยู่ เพียงแต่ว่าจำเป็นต้องเปิดใจออกรับ มิฉะนั้นก็จะรับไม่ได้
การเปิดใจรับพระพุทธบารมีไว้คุ้มครองรักษาตน ไม่ยากลำบากไม่เหมือนการเข็นก้อนหินใหญ่ที่ปิดปากถ้ำ เพียงน้อมใจนึกถึงพระพุทธเจ้าให้จริงจังอยู่เสมอ ก็จะรับพระพุทธบารมีได้ จะมีชีวิตที่สวัสดี มีสุข สงบได้
The Buddha has passed away and reached the final Nirvana. But He has not gone anywhere and still protects the earth. People do support His paramitah (perfections), and find that He is not different from the time He has existed. People should accept Him with open heart and mind.
The entire matter is not difficult at all. This is not like moving forward by pushing a piece of big stone to open a cave. One can make homage to Him earnestly all the time; then one can accept His paramitah. One will lead a peaceful, happy and settled life without any doubt.
พระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ไม่ทรงเวียนว่ายตายเกิดในวัฎฎสงสารอีกต่อไป แต่พระพุทธบารมียังพรั่งพร้อม พระอาจารย์สำคัญองค์หนึ่งท่านเล่าไว้ว่า .......เมื่อปฏิบัติเพื่อความหลุดพ้นอยู่ในป่าดงพงพีนั้น พระพุทธเจ้าได้เสด็จไปทรงสอนท่านด้วยพระพุทธบารมีเสมอ และท่านพระอาจารย์องค์นั้น ต่อมาเป็นที่ศรัทธาและเคารพของพุทธศาสนิกจำนวนมากที่เชื่อมั่นว่าท่านปฏิบัติถึงจุดมุ่งหมายปลายทางแล้ว
พระพุทธเจ้าเมื่อเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ด้วยพระพุทธบารมีเสด็จไปทรงแสดงธรรมโปรดพระอาจารย์องค์สำคัญ ให้บรรลุมรรคผลนิพพานได้ ไม่มีอะไรให้สงสัยว่าเป็นสิ่งที่สุดวิสัย เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
มีเรื่องของท่านพระโมคคัลลาน์เป็นเครื่องยืนยันรับรอง คือเมื่อปฏิบัติธรรมถึงจุดปรารถนาสูงสุดแล้ว ท่านถูกโจรเจ้ากรรมในอดีตพยายามหาทางจะทำลายชีวิตท่าน ท่านพยายามใช้อิทธิฤทธิ์หลบหนี แต่โจรก็ยังติดตามไม่หยุดยั้ง จนท่านเบื่อหน่ายที่จะหนีต่อไป...... จึงยอมให้โจรจับได้ และทุบจนร่างแหลกเหลว นิพพานในที่สุด เมื่อนิพพานแล้วท่านได้รวมร่างเข้าอีกครั้งหนึ่งเหาะไปเฝ้าพระพุทธเจ้า กราบทูลเรื่องราวให้ทรงทราบ แล้วพูดกราบลา
เรื่องของท่านพระโมคคัลลาน์เป็นเครื่องให้ความเข้าใจอย่างกระจ่างแจ่มชัดว่า พระพุทธเจ้าก็ดี พระอรหันตเจ้าก็ดี แต่ดับขันธปรินิพพานแล้ว ท่านก็เพียงไม่มีร่างเหลืออยู่เท่านั้น บารมีและคุณธรรมทั้งปวงของท่านยังพรั่งพร้อมเป็นประโยชน์ได้อย่างยิ่ง
58 The power of paramitah (perfections)
The Buddha has reached the final Nirvana and no longer has the round of rebirths. His paramitah is achieved on His path to spiritual perfection. One important venerable teacher had related that when the Buddha had performed in the forest to be free from bonds, He had taught followers with paramitah. The teacher was well respected by Bhuddhist followers who fully believed that He had then reached the complete extinction of all passions.
The Buddha had reached the final Nirvana with paramitah. He proceeded to teach Dhamma to important venerable teachers, the path leading to the cessation of suffering. This was not impossible at all.
Arahat Mokanla’s story also confirms this fact. When he already reached highest stage of Dhamma, he was about to be killed by a bandit. He tried to escape through the use of powerful mind, but the bandit kept following him until he was tired of escaping, so he surrendered to the bandit. His body was smashed to pieces by the bandit. But he had reached final nirvana, and regained his broken body and was granted audience with the Buddha. The Buddha was informed his story of what happened to him.
The story of Arahat Mokanla clearly confirms that the Buddha or any Arahat may have passed away, having no physical bodies, but the paramitah and virtues can safeguard well and are very helpful to world.
59. ผู้มีปัญญาพึงเร่งปฏิบัติพระพุทธศาสนา
เมื่อมั่นใจในความดำรงอยู่อย่างยั่งยืนนิรันดรแห่งพระพุทธบารมี หรือคุณธรรมของพระพุทธองค์ และของครูอาจารย์สำคัญทั้งหลาย ที่ท่านไกลแล้วจากกิเลสเครื่องเศร้าหมอง พุทธศาสนิกทั้งหลายผู้มีสัมมาปัญญาสัมมาทิฐิ ควรเร่งปฏิบัติพระพุทธศาสนาให้ได้เป็นคนดีตามลำดับ ให้เป็นที่ปรากฏประจักษ์ในพระญาณหยั่งรู้ของพระพุทธองค์ เท่ากับเปิดประตูใจออกอย่างกว้างขวางรับพระพุทธบารมี ให้พระพุทธบารมีเสริมส่งบารมีของตน จนกว่าตนเองจะสามารถเป็นผู้มีบารมี มีคุณธรรมดำรงได้เมื่อไร วันนั้น ผู้นั้นก็จะไม่ต้องกังวลที่จะใช้ชีวิตนี้ทำทางหนีมือแห่งกรรม และไม่ต้องกัวงลสร้างชีวิตในชาติอนาคตให้สมบูรณ์ บริบูรณ์ สวยสดงดงามต่อไป
59. A wise person should speed up to follow Buddhism.
One is confident of permanence of paramitah or virtues of the Buddha and other important teachers, who are already free from lust and defilements. Buddhist followers who have right view and wisdom should speed up to follow Buddhist teachings to be better people and gradually to be good witness of His enlightenment in the Buddha’s mind. This is an opening up of one’s mind to accept paramitah in order to strengthen one’s own (paramitah) until one is a person of virtue. In this case the person is not worried that he or she has to escape from the hands of the bad effect of kamma and needs not worry about one’s future existences.
60. สิ่งสำคัญยิ่งอันพึงแสวงหาในชีวิตนี้
แทบทุกคนเคยเป็นมาแล้ว ทั้งเทวดา เจ้าฟ้ามหากษัตริย์ ยาจกวณิพก เศรษฐีคหบดี ตลอดจนสัตว์ใหญ่สัตว์น้อย..... เคยตายมาแล้วด้วยอาการต่างๆ ตายอย่างเทวดา ตายอย่างเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน ตายอย่างขอทานข้างถนน ตายอย่างสัตว์ ทั้งที่ตายเองและที่ถูกฆ่าตาย
เคยมีทั้งสุขมีทั้งทุกข์ เคยทั้งเป็นผู้ร้าย เป็นทั้งผู้ดี น้ำตาเคยท่วมบ้านท่วมเมืองมาแล้ว ......กระดูกทับถมแผ่นดินนี้ หาที่ว่างสักเท่าปลายเข็มหมุดจะปักลงก็ไม่พบ เปรียบกับชีวิตนี้เพียงชาติเดียว .....ชีวิตนี้จึงน้อยนัก จะห่วงใยแสวงหาอะไรอีกมาให้ชีวิตนี้ ที่สำคัญกว่าการห่วงหาทางหนีให้พ้นมือแห่งกรรมที่ทำไว้มากมายในอดีตชาติ
60. A very important thing should be sought in this present existence
Everyone including angels or divine beings, kings and queens, rich persons and paupers as well as all other animals has faced death in different manners. Some die like angels, other like princes or paupers or animals. There are those who die on their own or even get killed.
People have been saddened or happy, have been heroes or villains. Tears and bones are all over this world. There has been almost no empty space for one’s sorrow. This existence is so short and limited. One can not seek for anything more important than escape from the bad hands of kamma in previous existences.
This
present life is so important[3]
